3 بهترین فلز برای پختن غذا

3 بهترین فلز برای پخت و پز غذا

در زندگی امروزی، فلزات نقش غالبی در دنیای ما دارند. برخی از فلزات اغلب در صنایع مرتبط با فرآیندهای غذایی استفاده می شوند. اینها فلزاتی هستند که به عنوان فلزات درجه غذایی نیز شناخته می شوند. فلزات درجه غذایی فلزاتی هستند که به طور طبیعی برای استفاده در هنگام تهیه/فرآوری غذا بی خطر هستند. چنین موادی باید ایمن، ماندگار، بدون سرب، مقاوم در برابر خوردگی، غیرجذب و قابل شستشو باشند. همچنین، آنها صاف، تمیز، آسان، قابل استفاده مجدد و مقاوم در برابر خراش، فرورفتگی، ترک هستند. این عوامل باعث می شود که مواد برای فلزات غذایی مناسب باشند. هر تولید کننده مرتبط با صنایع غذایی باید الزامات فوق را به شدت رعایت کند.

برای اطلاعات دقیق تر، در مورد برخی از انواع فلزات غذایی که بیشتر برای ساخت تجهیزات پردازش مواد غذایی استفاده می شوند، بحث کرده ایم.

فولاد ضد زنگ
این فلز به دلیل عواملی مانند دوام، مقرون به صرفه بودن، مقاوم در برابر خوردگی، قابل استفاده مجدد و تمیز کردن آسان، آشناترین فلز در خدمات فرآیند مواد غذایی است. فولاد ضد زنگ همراه با ساختارهای مختلف است که درک فلز ایده آل را دشوار می کند. اکثر فولادها توسط آهن و کربن ساخته می شوند، اما فولاد ضد زنگ ترکیبی از آهن و کروم است که در برابر خوردگی و همچنین زنگ زدگی مقاوم است. آلیاژهای فولاد ضد زنگ فلزات چند منظوره هستند که بیشتر در تجهیزات فرآیند مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرند.

برخی از گریدهای فولاد ضد زنگ به طور خاص به عنوان فلزات غذایی مانند فولاد ضد زنگ 304، 316 و 430 استفاده می شود.

فولاد ضد زنگ 304 به عنوان یک فلز در حد مواد غذایی، به دلیل مقاوم در برابر خوردگی، براق بودن و تمیز کردن آسان، بسیار مفید است. اما مستعد قرار گرفتن در معرض مقداری نمک است.

فولاد زنگ نزن 316 دومین نوع آشنا از فلز درجه مواد غذایی است. این یک آلیاژ آستنیتی با نسبت کروم و نیکل بالا است. آلیاژ درجه 316 فلزی مناسب برای مواد غذایی می سازد که در واقع مقاومت بالایی در برابر اسیدها، قلیاها و نمک ها دارد. فولاد ضد زنگ درجه 316 برای ساخت تجهیزات برجسته فولاد ضد زنگ درجه مواد غذایی برای هر فرآوری مواد غذایی استفاده می شود.

فولاد ضد زنگ 430 فلز درجه مواد غذایی تقریباً نزدیک به فولاد ضد زنگ 316 است. نسبت کروم مشابهی دارد، اما مقدار بسیار کمی از نیکل دارد که آن را به یک جایگزین بسیار مقرون به صرفه برای صنایع غذایی تبدیل می کند. این یک آلیاژ فریتی است که به معنای ماهیت مغناطیسی است. SS 430 همچنین مقاومت فوق‌العاده‌ای در برابر ترک خوردگی ناشی از خوردگی تنشی ارائه می‌کند، زیرا به دلیل مقدار کمی نیکل، SS 430 در برخی از اسیدهای کاهنده رقیق در مقایسه با SS 316 مقاومت کمتری دارد.

آلومینیوم
پس از فولاد ضد زنگ، آلومینیوم یک فلز برجسته در صنایع غذایی است. آلومینیوم به دلیل بی خطر و غیر سمی بودن در صنایع غذایی به طور معمول مورد استفاده قرار می گیرد. آلومینیوم ویژگی های کلیدی برتر مانند مقاومت در برابر دمای بالا، دوام، سبک وزن، هدایت الکتریکی بالا، مقاومت در برابر خوردگی و مقرون به صرفه بودن را ارائه می دهد. برخی از درجه های آلومینیوم وجود دارد که به عنوان مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد، مانند:

آلومینیوم 1100، که معمولا خالص، مقاوم در برابر خوردگی، فلز فوق العاده قابل کار است. به دلیل این عوامل، 1100 بیشتر در صنایع غذایی استفاده می شود. آلومینیوم 3003 تقریباً به طور جهانی در آلیاژ آلومینیوم استفاده می شود. با افزودن منگنز، دوام بیشتری نسبت به آلومینیوم 1100 دارد. آلومینیوم 3004 یکی از آلیاژهای آلومینیومی است که در تجهیزات فرآیند مواد غذایی استفاده می شود. آلومینیوم 5052 که در مقایسه با سایر آلیاژهای آلومینیوم از چقرمگی بالایی برخوردار است و همچنین در برابر آب مقاوم در برابر خوردگی فوق العاده است.

فلز مس
مس به دلیل حساسیت به اسیدها در صنایع غذایی کمترین کاربرد را دارد و به راحتی زنگ می زند. مس مستعد ابتلا به برخی مواد غذایی مانند شراب، آب میوه، سرکه و غیره است. معمولاً مس خطر خوردگی به هر چیزی اسیدی تر از شیر دارد. بنابراین به طور خاص در برنامه های کاربردی در مقیاس بزرگ استفاده نمی شود.

در حین انتخاب بهترین فلز درجه غذایی برای صنایع غذایی، درک درستی از یک کاربرد خاص مورد نیاز است. بدون دانش مناسب از مواد شیمیایی خاص، دما و فرآیندهای مربوط به برنامه تولید مواد غذایی شما، انتخاب یک فلز مناسب برای مواد غذایی غیرممکن می شود.