تمایز بین یک نوار و یک ورق

نوار و ورق فقط چند مورد از اشکال اصلی محصول موجود برای آلیاژهای آلومینیوم و فولاد ضد زنگ هستند. برای افرادی که با اصطلاحات مورد استفاده در صنایع فولاد ضد زنگ و آلومینیوم آشنا نیستند، بین نوار و ورق تمایز وجود دارد.

ورق آلومینیوم و فولاد ضد زنگ چیست؟

دال یا شمش فلزی که از قبل گرم شده است از طریق غلتک ها تغذیه می شود تا به ضخامت مورد نظر برسد تا یک ورق درست شود. "نورد گرم" اصطلاحی است که برای توصیف این روش استفاده می شود.

محصولات ساخته شده از فولاد ضد زنگ و کربن اغلب پس از نورد گرم ترشی می شوند. برای رسیدن به این هدف، این فلز در یک حمام اسید قرار می گیرد. پس از فرآیند ترشی، فولاد کربن سنتی کاملاً مستعد زنگ زدگی است. بنابراین، یک لایه نازک روغن برای محافظت از سطح اعمال می شود. اکثر فولاد ضد زنگ به این نیاز ندارند.

روش بازپخت معمولاً در فولاد ضد زنگ برای افزایش شکل پذیری و مقاومت در برابر خوردگی استفاده می شود. ورق های آلومینیومی را می توان با توجه به درجه حرارتی، کرنش سخت یا آنیل کرد. به طور معمول، فرآیند ساخت مورد استفاده برای ایجاد یک محصول معین این را تعیین می کند.

علاوه بر این، تکنیک های نورد سرد ممکن است برای کاهش بیشتر ضخامت مواد روی سیم پیچ ها اعمال شود. برای به دست آوردن یک عرض استاندارد کامل، مانند 48 اینچ، 60 اینچ یا 72 اینچ، لبه های سیم پیچ بریده می شوند. در یک خط تسطیح، کویل ها ممکن است قبل از خرد شدن به طول های مشخص، مانند 96 اینچ، 120 اینچ یا 144 اینچ، تحت پردازش بیشتری قرار گیرند.

نوار آلومینیوم و فولاد ضد زنگ چیست؟

هر دو نوار و ورق به عنوان محصولات کویل نورد تخت در آسیاب شروع می شوند. یک بار دیگر، این روش با یک دال یا بیلت شروع می شود که از طریق یک سری گذر از آسیاب های نورد در طول فرآیند نورد گرم کاهش می یابد. نورد مستقیم سرد همچنین می تواند ضخامت نهایی مورد نظر را به استوک سیم پیچی بدهد.

عرض محصول کویل شده جایی است که نوار و ورق بیشترین واگرایی را دارند. هر چیزی که 24 اینچ یا بیشتر باشد به عنوان یک ورق نامیده می شود، در حالی که هر چیزی که کمتر از 24 اینچ باشد نوار نامیده می شود. اگرچه در زیر کاربردهای متعددی وجود دارد، شکاف‌دهنده‌های دقیق امروزی می‌توانند به عرض 0.035 اینچ دست یابند. یک محصول سیم کشیده یا نورد ممکن است برای کاربردهای گسترده 25 اینچ سودمندتر باشد.

سپس سیم پیچ به عرض نهایی خود باز می شود، روشی که به نام شکاف رول شناخته می شود، تا یک نوار ایجاد شود. برش از یک سیم پیچ اصلی به عرض های مختلف انجام می شود. به طور معمول، عرض استاندارد از سه چهارم اینچ تا هشت اینچ متغیر است. پنکیک های سنتی یا کویل های روبانی از یک نوار ساخته می شوند تا زمانی که حداکثر تحمل OD برآورده شود. کویل‌های پیچ‌دار نوسانی یا تراورس با اتصال سیم‌پیچ‌ها به یکدیگر و پیچاندن نوار به‌دست‌آمده به جلو و عقب روی یک درام درست می‌شوند که مانند یک قرقره نخ یا شلنگ باغبانی به جلو و عقب حرکت می‌کند.

کاربردهای معمولی برای ورق و نوار چیست؟

محصولات ورق برای ساخت فلزات مهم تر، همانطور که با اندازه آنها مشخص است، استفاده می شود، در حالی که از سیم پیچ های نواری برای ایجاد قطعات کوچکتر استفاده می شود. این نوار اغلب در کشش عمیق، فرآیندهای مهر زنی پیشرونده و عملیات رول شکل دهی برای تولید لوله ها استفاده می شود. بسته به عملکرد و پروژه درگیر، اندازه‌های استاندارد ورق اغلب به ورق‌های کوچک‌تر برش داده می‌شوند، شکل می‌دهند، جوش داده می‌شوند، به قطعات تولیدی مختلف کشیده می‌شوند یا به طور کامل استفاده می‌شوند.