فولاد ضد زنگ: 4 نوع اصلی

فولاد ضد زنگ: 4 نوع اصلی

فولاد ضد زنگ یک اصطلاح چتر است که طیف وسیعی از آلیاژها را پوشش می دهد. برای در نظر گرفتن یک فولاد ضد زنگ، یک آلیاژ مبتنی بر آهن باید تنها معیار حاوی حداقل 10.5٪ کروم را داشته باشد. تغییر این مقدار یا افزودن مواد دیگر انواع مختلفی از فولاد ضد زنگ را تولید می کند که هر کدام دارای خواص و کاربردهای متفاوتی هستند.

سیم فولادی ضد زنگ

به طور کلی، همه انواع فولاد ضد زنگ به یکی از چهار گروه تقسیم می شوند. در این نسخه از وبلاگ ما، راهنمای کوتاهی برای این گروه های مختلف ارائه می دهیم.

آستنیتی. این گروه شامل رایج ترین انواع فولاد ضد زنگ می باشد. فولادهای زنگ نزن آستنیتی در مقایسه با انواع دیگر حاوی مقدار زیادی نیکل، کروم، مولیبدن و کروم هستند. فولادهای آستنیتی که به دلیل سطوح بالای چکش خواری، استحکام و مقاومت در برابر خوردگی شهرت دارند، به ویژه با هزاران کاربرد همه کاره هستند.
فریتیک. قوام کربن در فولاد ضد زنگ فریتی کم است، معمولاً از 0.1٪ تجاوز نمی کند. فولادهای ضد زنگ فریتی که عمدتاً از کروم تشکیل شده اند، اما گاهی اوقات با افزودنی هایی مانند مولیبدن، مغناطیسی هستند و مقاومت بسیار خوبی در برابر ترک خوردگی ناشی از تنش نشان می دهند.
دوبلکس. اساساً ترکیبی از فولادهای زنگ نزن آستنیتی و فریتی، دوبلکس از هر دو قوی تر است. همچنین در برابر خوردگی بسیار مقاوم است و آن را به ماده انتخابی برای تعدادی از کاربردها در تاسیسات نفت و گاز دریایی تبدیل می کند.
مارتنزیتی. اگرچه از نظر ساختاری مشابه فولاد ضد زنگ فریتی است، فولاد ضد زنگ مارتنزیتی حاوی کربن بسیار بیشتری (حدود 1٪) است. این تفاوت در درصد کربن باعث ایجاد تفاوت اصلی می شود: فولادهای ضد زنگ مارتنزیتی را می توان تا حد زیادی سخت کرد و به آنها با استحکام بسیار بالایی آغشته کرد.